جمعه ۲۸ آبان ۹۵ ۰۸:۰۳ ۱۶۹ بازديد
تو گام بر مي داشتي
سنگين و آرام
با نگاهي به ظاهر دوخته بر سنگفرش جاده
و براستي بي حس حضور جاده و پهنايش
غوطه ور در ژرفاي رؤياهايت
نميدانم
بودنم را حتي بسان نقطه اي از رؤياي تو
نميدانم
ولي سنگيني گامت
خبر از حس حضور من در تو ميداد
در جنگ نفسگير بودن يا نبودنم
من اما لحظه اي ديدم
در آن هنگامه ي كوتاه و ساكت
نبودم را پس از ديدار آخر
ك.ك