ز خيالم گذري كن .!.

از خيالم گذري كن

از خيالم گذري كن شايد،

         زير تابوت دل‌انگيز نگاهت قدمي بردارم

يا تو را آه بلندي بكشم،

        به بلنداي سپيداري كه پشت پرچين زمستان به تو مي‌انديشد.

شايد از هيبت اين آه بلند،

        گل كند غنچه ى بغضي كه گلوگير من است.

گهي از باغ خيالم گذري كن

       تا فراموش كنم خانهء عشق، خراب آباد است.

از خيالم گذري كن شايد،

       من بازنده به بازي گيرم مهره هايي كه مرا باخته‌اند.

با حضورت شايد

        بويي از نغمه ى يك كبك بهاري به مشامم برسد،

              يا پر از رايحه ى شيهه ي يك اسب قزل، در شميم شبدر،

                        به بهار انديشم.

  از خيالم گذري كن اي عشق