جمعه ۲۸ آبان ۹۵ ۰۸:۰۱ ۱۰۷ بازديد
تا به كي بايد رفت
از دياري به دياري ديگر
نتوانم ، نتوانم جستن
هر زمان عشقي ، ياري ديگر
كاش ما آن دو پرستو بوديم
كه همه عمر سفر مي كرديم
از بهاري به بهار ديگر
آه اكنون ديريست
كه فروريخته در من گوئي
تيره آواري از ابر گران