جمعه ۲۸ آبان ۹۵ ۰۸:۰۱ ۷۶۴ بازديد
((((((((((((((((((((((())))))))))))))))))))))))))
چو بخت عرب بر عجم چيره گشت
همه روز ايرانيان تيره گشت
جهان را دگرگونه شد رسم و راه
تو گويي نتابد دگر مهر و ماه
ز مي نشئه و نغمه از چنگ رفت
ز گل عطر و معني ز فرهنگ رفت
ادب خوار گشت و هنر شد وبال
ببستند انديشه را پر و بال
جهان پر شد از خوي اهريمني
زبان مهر ورزيده و دل دشمني
كنون بيغمان را چه حاجت به مي
كران را چه سودي ز آواي ني
كه در بزم اين هرزهگردان خام
گناه است در گردش آريم جام
به جايي كه خشكيده باشد گياه
هدر دادن آب باشد گناه
چو با تخت منبر برابر شود
همه نام بوبكر و عمر شود
ز شير شتر خوردن و سوسمار
عرب را بجايي رسيده است كار
كه تاج كياني كند آرزو
تفو بر تو اي چرخ گردن تفو
دريغ است ايران كه ويران شود
كنام پلنگان و شيران شود
(((((((((((((((((((((())))))))))))))))))))))))