گـــــره كــــور

كلاف سرنوشت من ، سردرگمه هميشه

طلسم كور اين گره يه لحظه وا نميشه

طناب سرنوشت من ، تنها پل عبوره

اما به بيراهه ميره با گرهي كه كوره

ديروز مسير قصه هام يه جاده بود به خورشيد

امروز به بيراهه شده ، به شوره زار ترديد

از بود و از نبودم دل كندم و بريدم

تا نيمه جون و خسته به اين گره رسيدم

به من كمك كن اي عشق اين گره رو وا كنم

به قيمت سقوطم ، راهم رو پيدا كنم

نه پشت سر راهي دارم نه راهي پيش رومه

اينجا نه آغاز برام ، نه راه من تمومه

ببين كه جون ندارم ، هميشه در تلاشم

نذار تو اين بيراهه هستيم رو ببازم