گذشت روزي كـه بـي سنگـر همـه در خـويش مي مـرديم
گــذشـت اون روزگــاري كه فــريـب از ماه مي خورديم
گذشت فصل شب و وحشت گذشت آب از سرِ دريا
چـه معصـومانه دل بسـتيم از اون كابـوس به اين رويـا
گـذشـت فصـلي كـه مـيگـفتـند ستـارهها همـه مـمـنـوع
رسـيـد نسـلي كـه ميپـرسـه آهـاي سهـم مـن از مـن كو
آهــــــــــــــــــــــــــــــــــاي سـهـم مـن از مـن كـــــو ؟
بــذار فـــردا اگـــه مــرديـــم بـدونــن مــا كـيـا بوديــم
بفـهمــن كــه چــي ميـخواـستـيم ببينن هم صدا بوديم
نـتـرسـيديـم از ايــن كـابـوس خــدا و ديــنِ اجــبـاري
از ايـن خـونـي كـــه بـر خــاكِ از ايـن تصوير تكراري
نــتـرسيــديم و تـرســـيـدن از ايــن هـجــومِ دريـايـي
هــميــن روزاست كه پيـروزيم چـه اتـفاقِ زيـبايــي
گــذشـت روزي كه ميگفتند گـل و بوسه شده ممنوع
رسيد نسلي كه مي پرسه آه اي سهم من از من كو
آهـــــــــــــــــاي سـهــــــــــم مـن از مـن كـــــــــو ؟
