جمعه ۲۸ آبان ۹۵ ۰۸:۰۱ ۶۸۳ بازديد
اي واي ، در اين دار فنا خستگي ما
چيزي نبود جز غم دلبستگي ما
چون ساعت رفتن برسد ، الفت هستي
صد پاره شود با همه پيوستگي ما
ما جمله ، اسيران من و مايي خويشيم
اينجاست ، همان علت صد دستگي ما
افسوس كه با قيد تعلق خبري نيست
ز آزادگي مطلق و وارستگي ما
نيك و بد تقدير كه تغييرپذير است
تعبير شود،پستي و برجستگي ما
اين عقربه تند زمان است كه مي خندد
بر راه دراز و قدم آهستگي ما
در عين جواني،بشگفتند يكايك
پيران جهانديده ز بشكستگي ما